|
Het gonst van de geruchten in het dorp. Is er een kink in de Schakel? Wat de schrijver van dit stukje betreft is er die nooit geweest,
maar 'den dagklapper' heeft er anders over beslist. Hoe is het zover kunnen komen? Je leest het niet in De Scháokel, het boekje dat
'den dagklapper' met de abonnements- en sponsorgelden van De Nieuwe Schakel (!) uit de grond heeft gestampt. Dat het met geld te maken heeft,
hadden jullie ongetwijfeld al begrepen...
Op De Nieuwe Schakel in drukvorm is het voorlopig wachten. Normaal was er in september een mini-Schakel verschenen met daarin de ware toedracht
van de 'spijtige verwikkelingen'. Een medewerker (lees: vriend van 'den dagklapper') van een Vlaamse kwaliteitskrant dreigde echter met
juridische stappen omdat de naam van de bewuste krant in het oorspronkelijke editoriaal voorkwam. En dat alleen omdat er in te lezen stond dat
onze 'sterreporter' de kranten waarvoor hij schreef geen exclusiviteit kon garanderen. Nu ja: de hoofdredacteur van die krant is ondertussen op
de hoogte gebracht van dit feit, alsook van de aanpassingen in de tekst. Jammer genoeg was het ding al gedrukt...
De 'spijtige verwikkelingen' dan. Ik bespaar U álle details, die zouden ons immers te ver leiden. Wel is het zo dat de 'kas' op een bepaald
moment dreigde leeg te raken; enerzijds door een even plotse als flinke stijging van de drukkosten, anderzijds door een opeenvolging van
materiaalpech. Bovendien kreeg ík het alsmaar moeilijker met het bedelen voor abonnementsgeld. Met persoonlijke leningen werd de rekening
aangezuiverd. De gedane transacties werden nooit onder stoelen of banken gestoken; alles werd netjes traceerbaar via de bankrekening van
De Nieuwe Schakel geregeld.
Achteraf bekeken had ik één en ander moeten zien aankomen. In het verleden heb ik tot tweemaal toe tevergeefs voorgesteld de kleine winst die in
de beginjaren werd gemaakt, op één of andere manier te 'schenken' aan de plaatselijke verenigingen; jubilea mochten niet gevierd worden, want
"de mensen zouden wel eens kunnen denken dat we er geld aan verdienen". In dat opzicht leek het me ook een goed idee: "Zonder winst achteraf
geen ruzie over hoe het geld zou moeten besteed worden," dacht ik...
Meer dan tien jaar lang heb ik mijn vrije tijd in De Nieuwe Schakel gestoken! Natuurlijk ben ik niet van plan me zonder slag of stoot te laten
opzij zetten. Ik wil zélf wel bepalen wanneer ik stop met De Nieuwe Schakel – trouwens: ik werk er ook al langer aan dan onze 'ster-reporter'.
Jammer genoeg heb ik niet zo'n grote schare supporters achter me aanlopen. Ik moet niet zonodig de 'populaire Stef' uithangen, of 'graptjes'
vertellen en er dan zelf nog het hardst mee lachen, zodat men niet anders durft dan mee te doen. Ik werk liever in stilte aan een aanvaardbare
lay-out; want laten we eerlijk zijn: wat dát betreft is De Scháokel een flinke stap terug!
Ondertussen ben ik samen met jullie natuurlijk benieuwd naar wat er met de winst gaat gebeuren die De Scháokel vanaf nu gaat maken. Immers:
als álle abonnements- en sponsorgelden worden rondgehaald, gaat het om een som van meer dan 5.000 euro per werkjaar! En aangezien ík met de
afbetalingen blijf zitten, is er niets meer dat een lucratieve bijverdienste in de weg staat. Maar daar was het 'm toch niet om te doen, dacht
ik?!? Het had toch alles te maken met een even onverklaarbare als diepgewortelde verknochtheid aan het stoetersdorp... Ach ja: het gros
van de leerkrachten moet nu éénmaal kunnen bijklussen - één inkomen is meestal niet genoeg. En dat terwijl ze al in een bevoorrechte positie
zitten: werken aan en met de toekomst van morgen...
Voor alle duidelijkheid - want ik merk dat er weer behoorlijk geroddeld wordt: ik heb niets achterovergedrukt! Integendeel: heel wat lezers
(ongeveer 300 per seizoen) hebben de laatste jaren gewoon geen abonnementsgeld betaald omdat ik het niet ben gaan rondhalen. Als er al iemand geld
uit z'n eigen zak in De Nieuwe Schakel heeft gestoken, ben ík dat! Ik had dan ook graag de som van 1.540,50 euro (dit is het nog te vereffenen
saldo in mijn voordeel van het verkeer tussen mijn persoonlijke bankrekening en die van De Nieuwe Schakel) zo snel mogelijk terug gehad!
U vindt dat mijn toetsenbord behoorlijk wat vitriool spuwt? Dat is waar, maar iedereen mag weten dat dit me zwaar op de maag ligt en dat ik
dit nooit zal vergeten en nog minder zal vergeven! Mag ik wel vragen dat U zich rechtstreeks tot mij wendt als U vragen hebt; er worden al
genoeg verhaaltjes in het rond gestrooid! En aan de anonieme bellers, die mijn telefoonlijn teisteren met wilde verhalen, nog dit: ik veracht
jullie werkwijze!
Tot slot 'dank' ik 'den dagklapper' voor de shit - zie hierboven - waarin hij mijn gezin duwt. En moest ik – buiten mijn familie – nog iemand
hebben teleurgesteld, gelieve mijn verontschuldigingen te aanvaarden...
Eddy Verschueren,
Voorzitter en verantwoordelijke uitgever van De Nieuwe Schakel.
|